عدالت آموزشی؛ این بار بودجه و دو ایراد اساسی! ، وقتی بیشترین سهم بودجه هم نمی تواند انفعال سیستم آموزشی را جبران کند

به گزارش وبلاگ عینک شب، بودجه تخصیص یافته به وزارت آموزش و پروش در سال 99،نشان می دهد که انفعال و کهنه ماندن سیستم آموزشی و پرورشی کشور نه فقط به دلیل عدم توجه مسئولین این نهاد که به دلیل عدم توجه دولت نیز هست.

عدالت آموزشی؛ این بار بودجه و دو ایراد اساسی! ، وقتی بیشترین سهم بودجه هم نمی تواند انفعال سیستم آموزشی را جبران کند

گروه اجتماعی وبلاگ عینک شب-سیده زهرا حسینی؛ می گویند: خشت اول، چون نهد معمار کج تا ثریا می رود دیوار کج. این حکایت همه سال های وزارت آموزش و پروش است؛ ساختمانی عریض و طویل که می تواند لقب عیال واری به خود بگیرد، وظیفه اش تعلیم و تربیت پایه کشور و تاثیرگذاری بر جامعه است اما نه تنها در تامین احتیاج های حداقلی خود برای انجام فعالیت های ابتدایی به مشکل برخورده که این روز ها با مشکل تغییر مکرر راس این نهاد دست و پنجه نرم می نماید و قطعا با این اوصاف الباقی جهت و فعالیت هایش نیز دچار اختلال و نابسامانی می گردد و البته شرایط را وقتی می توان وخیم تر خواند که هیچ کوشش و واکنشی جدی از سوی مسئولین این وزارتخانه دیده نمی گردد و فقط تکالیف ابتدایی را بدون توجه به حل مسائل موجود، انجام می دهند.

17 آذرماه سال جاری رئیس جمهور، لایحه بودجه سال 99 را تقدیم مجلس کرد و بودجه وزارت آموزش و پرورش به گفته وزیر این وزارتخانه درخواست تخصیص 53هزار میلیارد بودجه را به هیات دولت داده اند و حال در لایحه دولت 57هزار میلیارد بودجه برای وزارت آموزش و پرورش کشور تعریف نموده اند با وجود آنکه میزان کسری و معوقات این وزارت خانه بودجه ای بیشتر می طلبد و این نشان می دهد که انفعال و کهنه ماندن سیستم آموزشی و پرورشی کشور نه فقط به دلیل عدم توجه مسئولین این نهاد که به دلیل عدم توجه دولت نیز هست و این میزان بودجه نشان از ادامه همان قصه سال های گذشته دارد.

به گزارش دانشجو؛ بودجه پیشنهادی دولت برای وزارت آموزش وپرورش در سال 99، معادل 57 هزار و 122 میلیارد و 777 میلیون و 700 هزار تومان مشخص شده است که از این میزان، سه هزار و 62 میلیارد و 384 میلیون و 400 هزار تومان برای اعتبارات تملک دارایی سرمایه ای اختصاص یافت.

بودجه سال 99 با جزییات بیشتری همراه است و به جای دستگاه ها به برنامه ها بودجه اختصاص یافته است و بودجه واحد های زیر مجموعه وزارت آموزش وپرورش نیز به این توضیح تقدیم مجلس شده است:

بودجه ارتقای سلامت دانش آموزان: 137 میلیارد و 441 میلیون تومان

برنامه تربیت بدنی دانش آموزان: 270 میلیارد تومان

برنامه آموزش ابتدایی: 23 هزار و 333 میلیارد و 879 میلیون و 900 هزار تومان

برنامه آموزش استثنایی: 1318 میلیارد و 424 میلیون و 400 هزار تومان

برنامه آموزش پیش از دبستان: 52 میلیارد تومان

برنامه آموزش دوره متوسطه اول: 15 هزار و 514 میلیارد و 252 میلیون و 300 هزار تومان

برنامه آموزش دوره متوسطه دوم: 9022 میلیارد و 874 میلیون و 100 هزار تومان

برنامه حمایت از فرهنگیان: 61 میلیارد و 237 میلیون تومان

برنامه تأمین کتاب های درسی: مواد آموزشی و یاری آموزشی، 63 میلیارد و 245 میلیون تومان

برنامه راهبری توسعه مدارس غیردولتی و مشارکت های مردمی: 45 میلیارد و 506 میلیون تومان

برنامه راهبری نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور: 28 میلیارد و 213 میلیون تومان

برنامه آموزش و پرورش دانش آموزان سرآمد: 41 میلیارد و 223 میلیون تومان

برنامه پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان: 33 میلیارد و 500 میلیون تومان

برنامه پرورشی، امور تربیتی و توانمندسازی دانش آموزان: 203 میلیارد و 990 میلیون تومان

ارتقای حرفه ای معلمان: 82 میلیارد و 746 میلیون و 300 هزار تومان

برنامه آموزش دوره متوسطه دوم فنی و حرفه ای: 2305 میلیارد و 4 میلیون و 200 هزار تومان

برنامه آموزش دوره متوسطه کاردانش: 3179 میلیارد و 976 میلیون تومان.

با این گزارش دو ایراد و نقد مهم بر لایحه بودجه سال آینده برای وزارت آموزش و پرورش وجود دارد؛ اولین نقد وارده بر این لایحه این است که طبق قانون برنامه ششم توسعه یکی از شاخص های مهم تناسب بودجه، تأمین منابع اقتصادی برای به کارگیری و تربیت معلم است که عدم تخصیص منابع اقتصادی متناسب برای این امر منجر به کمبود معلمان شایسته و توانمند در مدارس دولتی و کاهش کیفیت تعلیم و تربیت در این مدارس می گردد.

دیگر ایراد وارد بر لایحه بودجه وزارت آموزش و پرورش عدم توجه کافی به دوره آموزش ابتدایی کشور است، دوره ابتدایی از این جهت آموزش پایه است، مهم ترین دوره تحصیلی محسوب شده که احتیاجمند توجه بیشتر و از همه مهم تر تأمین منابع اقتصادی مناسب تر است.

طبق سند تحول بنیادین فراهم آوردن تسهیلات و امتیازات مناسب برای جذب و نگهداشت نیرو های کارآمد در دوره ابتدایی و تقویت نگاه تخصصی زیربنایی به این دوره تحصیلی مورد تأکید است، اما در بودجه سال 1399 نه تنها چنین توجهی صورت نپذیرفته است، بلکه دوره آموزش ابتدایی به تناسب جمعیت دانش آموزی و هزینه های خاص این دوره سهم کمتری از بودجه دارد در حالی که جمعیت دانش آموزی دوره ابتدایی به میزان قابل توجهی از دوره متوسطه اول و دوم بیشتر است. اگر هزینه بیشتر آموزش های متوسطه را با جمعیت بیشتر دانش آموزان دوره ابتدایی معادل بدانیم باید، بودجه دوره ابتدای حداقل معادل بودجه دوره متوسطه اول و متوسطه دوم نظری باشد. در صوتی که بودجه دوره متوسطه (نظری) بدون کاردانش و فنی و حرفه ای 24 هزار میلیارد تومان و بودجه دوره ابتدایی 23 هزار میلیارد تومان است.

البته میزان ایرادات وارده بر لایحه بودجه تخصیصی وزارت آموزش و پرورش بیشتر از این دو است، اما این دو نقد به دو مشکل بزرگ در وزارت آموزش و پرورش که دو دلیل مهم در انفعال و پیری وزارت خانه است، برمی گردد و در مجموع می توان به احتی که گفت که این میزان بودجه به هیچ عنوان نمی تواند برنامه های کلام وزارت آموزش و پرورش را حمایت کند و بازهم به راحتی می توان گفت که صرفا برای رفع تکلیف ابتدایی مسئولین است و نه روشی منطقی و عادلانه برای رفع کردن مسائل جدی در این وزارت خانه و به نظر می رسد یکی از راه های اصلاح ایرادات موجود در سیستم آموزشی کشور، اصلاح ایرادات موجود در تخصیص بودجه به این وزارت خانه است.

منبع: خبرگزاری دانشجو

به "عدالت آموزشی؛ این بار بودجه و دو ایراد اساسی! ، وقتی بیشترین سهم بودجه هم نمی تواند انفعال سیستم آموزشی را جبران کند" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "عدالت آموزشی؛ این بار بودجه و دو ایراد اساسی! ، وقتی بیشترین سهم بودجه هم نمی تواند انفعال سیستم آموزشی را جبران کند"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید